معناى نور و النورُ الساطِعُ . . . يكى از مسائل مهم ، فهم معناى نور است كه در قرآن و احاديث و ادعيه بسيار استعمال شده است . مفسرين گفته‌اند كه مجازاً استعمال شده است . نور يعنى اعمال نيك ؛ در مقابل ظلمت كه مجازاً در مورد جهل استفاده شده است . يا مىبينيم از « ايمان » به « حيات » و از « موت » به « ضلالت » تعبير شده است . ولى مىتوان با تأمل و تدبر در آيات فهميد كه حيات و نور يكى از حقايق واقعى است و مجازاً استعمال نشده است . در قرآن مىفرمايد : « أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ » « 1 » چگونه شما كسى را كه خدا به او سعهء صدر داده و داراى نورى از پروردگارش مىباشد با آنان‌كه دچار تنگى سينه شده و ايمان در سينه شان نفوذ نمىكند ، همسان قرار مىدهيد ؟ واى بر سخت‌دلان كه ذكر خدا را نمىپذيرند . در صحيفهء سجاديه مىخوانيم : اللهم إنَّك أعَنتَني على خَتمِ كتابِك الّذي أَنزلتَهُ نوراً ؛ « 2 » بارالها ! تو مرا به ختم قرآنى كه به عنوان نور فرستادى كمك فرمودى . در چند آيه ، قرآن به نور توصيف شده است : « قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ

--> ( 1 ) . زمر ، آيهء 22 . . ( 2 ) . صحيفه سجاديه ، دعاى 42 . .